Zakhme Kari

دلم خونه از این تقدیر شوم دنیا باهام بد کرده هر بار غمم یک بغض دامنگیره که زده فریادمو صد کرده هر بار به چی دل خوش کنی وقتی که درد مثل یه سایه هر روز و هر شب همراهته به کی تکیه کنی که درد زخم رفیقان رو شونه هاته به عمق درد من دقت کنی تتهاتر از قبلم عمیقا دیگه کسی دلواپسم نیست سفر درد من دور از تو و تنهایی مطلق چرا باید برم کمرنگ شم هی زندگی یعنی بسم نیس به چی دل خوش کنی وقتی که درد مثل یه سایه هر روز و هر شب همراهته به کی تکیه کنی که درد زخم رفیقان رو شونه هاته