Roopoosh

(مامان منو ببخش واسه خشونتم) (ببخشید هنوز یه باری رو شونتم) (ببخش منو اگه سرکشم) (سردم و نمیاد یه قطره از چشم) یو (مامان من آدما رو دادم نجات) (اگه دیدی هر شب خونه رو دستکشم) کا، کا، کاگان روپوشم سفید، ماشینش سبزه (اوه، اوه) میگن راهت آخرش لب مرزه میگن اگه همه دردات شعر شه شاید همه چی تموم شه یه لحظه (چی؟) اینا میخوان بخورم شام آخر وقتی که گناهکارا میشن داور متهم میکنن به فحش مادر رو بازوم تتو کردم عکس مادر هر رو واسم مثل روز آخره شاید نوبتمه بکنم عبور خُرَّم اون نغمه که بمونه به یاد قهرمان، قهرمانه حتی تو گور بیخیال درسای دانشکده کشنده ترین بیماری غروره احترامم واسه همه یه قده استاد دانشگاه باشی یا سپور تو ایران رپکن موندم با غرور (چی؟) نبینن زخمای تن لاغره قدرت من قلم و یه جوهره حتی بگن عصرِ مرگِ هنره میتونه آدم پشت این پانچا بدون آتیشی وا کنه چاکرا عاشق دخترای خیابونه (آه، آه) عاشق بچه های سر چهار راه (آه، آه) مامان منو ببخش واسه خشونتم ببخشید هنوز یه باری رو شونتم که دلیل اشک رو گونه ات ام و هر آشغالی رفت تو رگم ببخش منو اگه سرکشم سردم و نمیاد یه قطره اَ چشم مامان من آدما رو دادم نجات اگه دیدی هر شب خونه رو دستکشم مامان اینا میگن زده به سرت هیچ بغضی نمیکنه خفه پسرتو حرفامو زدم من بدون ترس که کل رپفا خواستن بد پسرتو (بررر) خودم میمیرم، شعرام میمونه افسانه میشه این دکتر دیوونه مامان اگه دیدی پسرت میخونه داره راه میره از درداش میخونه (آه، آه) ته