Parvanegi

تو نیستی و با تو هم آغوش ترینم از عشق تو می سوزم و خاموش ترینم هر لحظه به نام تو قسم می خورم اما از یاد تو دیریست فراموش ترینم تو نیستی و غیر تو در خانه ی من نیست کس باخبر از حال غریبانه ی من نیست از بس دلم از زندگی بی تو گرفته جز مرگ علاج دل دیوانه ی من نیست دیوانه شدم دور شدم از خودم اما افسانه ی دیوانگی ام را نشنیدی در آتش تو سوختم اما خودت از من راز شب پروانگی ام را نشنیدی دیوانه شدم دور شدم از خودم اما افسانه ی دیوانگی ام را نشنیدی در آتش تو سوختم اما خودت از من راز شب پروانگی ام را نشنیدی ای صبر مرا برده غم عشق تو با تو از رنج صبوری چه بگویم که بیایی از این همه غربت چه برایت بنویسم از این همه دوری چه بگویم که بیایی تا ثانیه ی دیدنت این خانه غریب است تا لحظه ی برگشتنت این پنجره باز است ای خوب ترین خاطره ی زندگی من عشق تو همان حادثه ی خاطره ساز است دیوانه شدم دور شدم از خودم اما افسانه ی دیوانگی ام را نشنیدی در آتش تو سوختم اما خودت از من راز شب پروانگی ام را نشنیدی دیوانه شدم دور شدم از خودم اما افسانه ی دیوانگی ام را نشنیدی در آتش تو سوختم اما خودت از من راز شب پروانگی ام را نشنیدی