Nameh

مثل قبلنا هر روز من منتظرم راجبم حرف میزنی میگی که من مقصرم چشمتو ببند بیا بازم تکیه کن به من مثل قبلنا دوباره باز اسمتو بگم کاشکی با خواهش من دوباره راضی میشد کاشکی اون نامه ی آخر اصلاً باز نمیشد دنیای من وارونه اس روزاش تاریک شباش نور هست ابری نیست و بارون هست آدما جدا میشن چه آسون از هم اگه یه روز تنگ بشه دلت بازم برمیگردم بیب بیا بازم دستاتو بده آخه من میفهممت آخه فقط من میفهممت الان میگی تقصیر از منه که بخاطر من یهو کندی از همه چقدر شده تلخ این منظره چرا رفتی از اینجا؟ هوا برفی من اینجا دیگه سخت نیست چرا فهمیدنت؟ به هوای بوسیدنت داره بقیه رو پس میزنه تورو باز بخشیدمت چرا بازم بخشیدمت؟ ساختیم یه کلبه چوبی واسه هم هرچی که خاطره داریم واسه من بین این شعرای کهنه جواب راز منی تو دل این شب تاریک تو فقط یار منی کاشکی با خواهش من دوباره راضی میشد کاشکی اون نامه ی آخر اصلاً باز نمیشد دنیای من وارونه اس روزاش تاریک شباش نور هست ابری نیست و بارون هست آدما جدا میشن چه آسون از هم