Mano Vel Nakonia

من هر بار با تو بچه میشم عین عید هر سال منو حبسم کن بین دستات شلیکم کن سمت ترسام منو دریاب الان که لب پرتگام بلعید منو خاطرات تو درجا غرقم کردی تو دریا گفتی منو بلند کن جون بده به منو روشن کن گفتی نکنی منو گمم تو آخر پروانه توی مشتم مرد منو ول نکنیا تنمو به آدمکا نسپریا خاطرات بدمونو نشمریا توی خونه خودتو باز حبس کنی باهام الان هرجا میرم هی میرم توی خودم تاریکم دیدی باهام چیکار کردی بازیگر چرا هیچ وقت نمیشه راضیت کرد یه جوری به تار مو بندم نمیدونم بترسم یا باید بخندم گله داره چند وقته این آسمون از من که نمیرسم شاید به آرزوم اصلا گفتم با همیم خوبه دنبال بهونه بودیم فقط تا نریم خونه گفتم چشم هات خود مقصد قلبم راهم میدونه ولی رفتی یه شبِ شدش این آدم دیوونه چقدر بهت گفتم حرفهای دلتو بریز وسط همه اون خاطرات خوبمونو که نیست بسم هرچی تو بخوای همونه هرچی تو میگی قبول فقط یه خواهش فقط میخوام یه چیزی ازت منو ول نکنیا تنمو به آدمکا نسپریا خاطرات بدمونو نشمریا توی خونه خودتو باز حبس کنی باهام الان هرجا میرم هی میرم توی خودم تاریکم دیدی باهام چیکار کردی بازیگر چرا هیچ وقت نمیشه راضیت کرد