KHODHA

تو یکی از این اتاقای تاریک ذهنت یه خودی نشسته که نمی خوای بدونی هست وقتی خوابی میاد بیرون آروم از پشت پلکت نگاه می کنه با دقت به جسم خوابیده ات جنس بدنش از سایه ست رو گردنبندش یه تیکه شکسته آینه ست در حال تابیدن تا یه کمی نزدیک میشه بهت می زنی غلت انگار داری روتو می کنی به سمت تاریک تر همه تو این قضیه ان یه خودی تو ذهن بقیه ان انتخاب می کنن ببیننت یا که نه ولی من تو تاریکی نشستم خیره به آینه تو دستم از تیرگی سایه ها تنم سرد تصویرم هم محو نشستم منتظرتم سایه ها رو سیاهن آینه ها مکمل هم آینه مو میگیرم می زنم تنها به دل شب که تو تاریکی وجودم بشه حل این آینه همسنگر من تو این مبارزه ست تصویرم معجون زهرآگین حس و حادثه ست این آینه ست که می زنم به استنادش حرف مهم ترین خلق انسان بعد از اختراع چرخ با کلید این کلمه ها وا میشن قفلا ذهن بزرگ می خواد تصمیم کبری بین این همه رفیق و غریب و گمراه ذهنتو پیدا کن تو اجتماع خودها