Hichi

توی زندان پارسایی جان به جان آفرینش تسلیم است توی گودال انزوایی غم نوستالژی سنگین است درد آنچه برفت رنگین است منو بنداز برو بابا ول کن از خودت حرف داری دل دل کن آنقدر دانمم که هیچ نیستم عمرا عشقی اونم نمی دانی عمرا عشقی اونم نمی دانی توی زندان پارسایی جان به جان آفرینش تسلیم است توی گودال انزوایی غم نوستالژی سنگین است درد آنچه برفت، رنگین است درد آنچه برفت، رنگین است غم چو اهریمنی ست جان فرسا توی واکسیل و نقش دژبانی غم چو اهریمنی ست جان فرسا توی واکسیل و نقش دژبانی بر اضافه حقوق شادی کن آنقدر آنقدر که بتوانی که یکی هست و هیچ نیست جز او چون اونم نیست پس کلا هیچی که یکی هست و هیچ نیست جز او چون اونم نیست پس کلا هیچی که یکی هست و هیچ نیست جز او چون اونم نیست پس کلا هیچی که یکی هست و هیچ نیست جز او چون اونم نیست پس کلا هیچی چون اونم نیست پس کلا هیچی پس کلا هیچی هیچی هیچی هیچی هیچی