Dochaar

به یادتم هنوزم اگرچه زود رفتی اگرچه بی تفاوت به هر چه بود رفتی به یادتم هنوزم اگرچه پر کشیدی اگرچه تلخ اما به آرزوت رسیدی به آرزوت رسیدی من و همین یه عکست به هم علاقه داریم که سالیان ساله به درد هم دچاریم خودت که دیگه نیستی نبایدم بدونی عذاب غیر از این نیست که چشم به راه بمونی روزنه امید از کنار من سفر کرد چه تلخه اینکه باید یه عمر بی تو سر کرد همیشه خاک سرده همیشه سرد بوده کنار هر دوایی همیشه درد بوده همیشه درد بوده من و همین یه عکست به هم علاقه داریم که سالیان ساله به درد هم دچاریم خودت که دیگه نیستی نبایدم بدونی عذاب غیر از این نیست که چشم به راه بمونی