Atash Gereftam

آتش گرفتم در شعله ی چشمان خیست آخرین بار آهسته گفتم عشق آفرین من به جانت دست نگه دار جایی نرفتم (جایی نرفتم) آتش گرفتم آتش گرفتم شیرین من رفت یک بی ستون مانده و یک تیشه و فرهاد آتش گرفتم رحمی بکن خاکسترم را نده بر باد شیرین من رفت یک بی ستون مانده و یک تیشه و فرهاد آتش گرفتم رحمی بکن خاکسترم را نده بر باد (نده بر باد) آرام جانم میرود چون دیگر آرامش ندارد دنیا پس از تو با دلم دیگر سر سازش ندارد بی تو کویرم شاید بمیرم بعد از تو دیگر آسمان قلب من بارش ندارد شیرین من رفت یک بی ستون مانده و یک تیشه و فرهاد آتش گرفتم رحمی بکن خاکسترم را نده بر باد شیرین من رفت یک بیستون مانده و یک تیشه و فرهاد آتش گرفتم رحمی بکن خاکسترم را نده بر باد (نده بر باد)