Atash-E-Eshq

تا که نشانت در همه جا می جویم در همه دنیا وصف تو را می گویم از دل شب تا به سحر هر لحظه خاک رهت تا به ثریا می پویم باز ای جان بار دگر خاموشی چهره خود از نظرم می پوشی درد مرا مرغ سحر می داند دم به دمی نغمه غم می خواند در شب تنهایی من با دل شیدایی من بر همه کس عیان شود قصه تنهایی من قصه رسوایی من هر دم از شوق وصالتلبریزم با نگاهی از سر جان برخیزم تا نشانی آتش عشقت در دل از همه عالم غیر تو من بگریزم تا که نگاهت یک نظر افتد بر من خنده زند مرغ چمن در گلشن دیده چرا تر نشود از شوقت جان زشعفت چون نگریزد از تن باز ای جان بار دگر خاموشی چهره خود از نظرم می پوشی درد مرا مرغ سحر می داند دم به دمی نغمه غم می خواند در شب تنهایی من با دل شیدایی من بر همه کس عیان شود قصه رسوایی من